Pierwszy z filmów dotyczył życia i obowiązków Gejszy. Młoda dziewczyna Kimidze opowiada jak można zostać Gejszą. Pierwszym etapem (10 miesięcy) dziewczynki jako Maiko przygotowują się do następnego etapu. Uczęszczają do specjalnej szkoły, w której uczą się etykiety, gry na bębenkach lub innych instrumentach, układania kwiatów i parzenia herbaty. Po zdaniu egzaminów, zostają Gejszami. Nauka trwa 6 lat. Gejsza uczy się robienia makijażu, występuje przed publicznością, zabawia gości. Gejsze noszą bardzo skomplikowane fryzury ozdobione girlandami. Domy, w których mieszkają są zazwyczaj małe, a ich wielkość określana jest ilością mat znajdujących się na podłodze. Łazienki są małe, ale zautomatyzowane. Gejszą jest się do końca życia.
Drugi film „Domy kobiet w Tanzanii” również z cyklu „Kobieta na krańcu świata”. Tanzania to piękny kraj ze wspaniałymi krajobrazami. Życie tam nie jest jednak tak wspaniałe, zwłaszcza dla kobiet samotnych, wdów. Dziewczynki poddawane są obrzezaniu, okaleczane w prymitywnych warunkach często tracą życie. Za mąż wychodzą w wieku 12 lat. Po stracie mężów, często obarczone dużą gromadą dzieci, nie mogą ponownie wyjść za mąż. Zdane są tylko na własne siły. Żyją z pracy w polu lub rękodzieła. Szukają więc wsparcia w innej kobiecie (rodzina ich nie akceptuje). Jest to źle widziane również przez władze Tanzanii. Kobiety wspomagają się w trudach życia. Dzieci wychowują wspólnie, w miarę możliwości posyłają do szkoły. Najczęściej onei ich dzieci skazani są na życie w ubóstwie. Dla nas taka sytuacja jest szokująca i niemożliwa do zaakceptowania.
Barbara Grabowska słuchaczka Chęcińskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku
