Pierwszy w tym roku akademickim wykład „Chęciny na górach ołowianych a miedzianych. Początki miasta, geneza, rozwój” poprowadzony przez dyrektora Zamku Królewskiego w Chęcinach, dr Konrada Szymańskiego.
Historia początków Chęcin jest niejasna z powodu braku dokumentu lokacyjnego, który prawdopodobnie spłonął. Najstarsze źródła pisane, jak przywilej z 1306 r., wspominają o zamku chęcińskim, ale nie o mieście. Pierwsza wzmianka o Chęcinach jako civitas pojawia się w dokumencie Władysława Łokietka z 1325 r., dotyczącym lokacji Rykoszyna, co wskazuje na miejskość i istnienie jednostki administracyjnej. Kolejne źródło z 1357 r. potwierdza funkcjonowanie mieszczan, a lustracja z 1564/1565 r. podkreśla górniczy charakter miasta. Brak ksiąg miejskich i innych źródeł utrudnia dokładne ustalenie daty lokacji, ale przyjmuje się umownie rok 1325. Chęciny nigdy nie utraciły praw miejskich, w przeciwieństwie do innych okolicznych miast. W 1275 r. wzmiankowana jest wieś Hancin (Starochęciny), od której pochodzi nazwa zamku i miasta, a obchody w 1975 r. upamiętniały 700-lecie tego wydarzenia.
Adam Jastrzębski, zdjęcia Helena Król
