Pani doktor wyjaśniła różnicę między uzależnieniem a nadużywaniem leków, dopalaczy, alkoholu, internetu, telefonu komórkowego. Granica między nadużywaniem a uzależnieniem jest bardzo płynna i często niezauważalna. Uzależnienie jest granicą, gdzie czynność sprawiająca przyjemność staje się przymusem. Początkiem każdego uzależnienia jest odczuwana przyjemność i satysfakcja.
Uzależnienia możemy podzielić na fizyczne i psychiczne. Uzależnienie fizyczne jest związane z silną potrzebą stałego zażywania substancji, a jej zaprzestanie prowadzi do dolegliwości somatycznych (biegunka, wymioty, drżenia, bezsenność). Uzależnienie psychiczne objawia się spadkiem tolerancji na działanie środka uzależniającego, osłabieniem woli, obsesją brania i natręctwami myślowymi. Do tego dochodzi jeszcze samooszukiwanie się i fizyczne wyniszczenie. Pod kątem czynników uzależniających możemy wyróżnić : uzależnienie od alkoholu, od narkotyków opioidowych, substancji psychostymulujących, od substancji halucynogennych, nikotyny. Prawie każdy z nas w swoim otoczeniu spotkał osobę uzależnioną od alkoholu, nie ma bezpiecznego wieku dla uzależnienia się (od młodzieży do seniorów). W Polsce około milion ludzi jest uzależnionych od alkoholu i około 4 miliony nadużywających, przy czym dla rodziny nie jest to obojętne. Według statystyk najwięcej spożywamy piwa. Nie ma bezpiecznego wieku, w którym nie spotykamy uzależnionych. W młodym wieku łatwiej jest zniszczyć danego osobnika, w starszym trudniej. Przejście w niebezpieczne picie , zwłaszcza u młodych jest niezauważalne. Wśród małoletnich nie obserwuje się czystych uzależnień od czegoś jednego, od najwcześniejszych lat obserwuje się dzieci uzależnione od komputera, komórki. Wirtualny świat bardzo może uwikłać młodego człowieka, który zapomina o jedzeniu, myciu się, czynnościach dnia codziennego. W przypadku uzależnienia od komórki czy komputera najlepiej jest zastosować terapię szokową tj. drastyczne odsunięcie od „ uzależniacza”
Kryteria uzależnienia: Silna potrzeba picia (głód alkoholu). Upośledzona zdolność kontrolowania picia( utrata kontroli), po wypiciu jednej dawki alkoholu utrata kontroli nad dalszym piciem. Objawy abstynencyjne i picie w celu ich złagodzenia. Zmiana tolerancji na alkohol. Związane z piciem postępujące zaniedbywanie przyjemności, zainteresowań. Picie pomimo wiedzy o jego szkodliwości. Do pewnego momentu alkoholik pije coraz więcej i częściej, potem wystarczy kilka kieliszków lub wypicie alkoholu niskoprocentowego i dany człowiek jest już pijany. Istnieją 2 możliwości wysłania kogoś na leczenie odwykowe: dobrowolne zgłoszenie się (gdzie zgłasza się sam bo jest w kryzysowej sytuacji np. stracił pracę, żona wyrzuciła go z domu), przymus.
Aby leczenie miało sens, to dany człowiek musi osobiście zdecydować, że już nie chce pić i prosi o pomoc. Alkoholik staje się całkowicie niewrażliwy na rodzinę i otoczenie. Wskutek zmian trwałych w mózgu nie ma możliwości wglądu w to co robi. Chroniąc pijącego w domu przyczyniamy się do jego demoralizacji. Główną ofertą w pomaganiu jest psychoterapia-nie ma leków na alkoholizm. Osoby, które wyszły z alkoholizmu wspierają się nawzajemw grupach (grupy AA). Alkoholikiem, narkomanem jest się do śmierci. Alkohol jest substancją depresjorodną (nie wydziela endorfin) - na początku rozwesela, później człowiek jest smutny co w konsekwencji rodzi depresję.
Irena Górnicka – informacja. Fot. Stanisław Król.
