Drugim etapem wycieczki była Kalwaria Zebrzydowska położona na malowniczym Pogórzu Makowskim w kotlinie rzeki Skawinki u stóp Góry Lanckorońskiej w powiecie wadowickim.
Miasto zostało założone w pierwszej połowie XVII wieku przez wojewodę krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego. Kalwaria to nie tylko kościół i klasztor, ale również zespół kaplic i kościołów dróżkowych symbolizujących stacje Męki Pańskiej oraz piękny park architektoniczno-krajobrazowy, tak by przypominał swym położeniem Jerozolimę. Kompleks budynków klasztornych został wzniesiony w stylu barokowym, budowano go na przestrzeni 150 lat. Klasztor zamieszkują bernardyni, których ważną posługą jest sakrament pokuty. Początkowo klasztor był niewielki, z roku na rok Kalwaria stawała się coraz sławniejsza. Obraz Matki Boskiej Kalwaryjskiej stał się sławny dopiero w XIX w. gdyż początkowo do Kalwarii przybywano z powodu drogi krzyżowej i wielkich procesji Wielkanocnych. Kult Maryjny zaczął rozwijać się intensywnie od 1641 roku kiedy to umieszczono w kościele obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej, podarowany bernardynom przez Stanisława z Brzezia Paszkowskiego. Szczególnie licznie przybywają pielgrzymi w święta Maryjne: Matki Bożej Anielskiej 02.VIII, Narodzenie Matki Bożej 08.IX.
Sanktuarium Kalwarii Zebrzydowskiej od najmłodszych lat było miejscem częstych wizyt i modlitw Karola Wojtyły. Jako papież Jan Paweł II był w nim dwukrotnie: 07 czerwca 1979 r. i 19.08.2002 r. Sanktuarium w 1999 roku zostało wpisane na listę światowego Dziedzictwa UNESCO. Kalwaria to tętniące miejsce kultu pielgrzymkowego sanktuarium pasyjno - maryjnego o.o bernardynów. Pielgrzymów, których liczba sięga dwóch milionów rocznie, przyciągają nabożeństwa dróżkowe na Dróżkach Pana Jezusa i Dróżkach Matki Bożej, oraz cudowny obraz Maryi Kalwaryjskiej.
Krystyna Korbińska – notatka. Fot. Stanisław Król.
W autokarze.
