W podręcznikach i opracowaniach historycznych trudno znaleźć informację, nt zjazdu możnowładztwa i rycerstwa ziem polskich, zwołanego przez króla Władysława Łokietka w Chęcinach. Składa się na to kilka powodów: w tym okresie u schyłku XIII i na początku XIV wieku niewielu ludzi umiało czytać i pisać (w całej Polsce ok. 1500 osób).
Byli to przeważnie duchowni, nie było przyborów do pisania, posługiwano się gęsim piórem i inkaustem, a sytuację pogarszał fakt, że klasztory były wówczas zdewastowane przez bunt Miecława. Dopiero w XV w. zaczęto dokumentować ważniejsze wydarzenia z dziejów kraju. Na czele państwa stał władca, który miał wprawdzie stolicę, ale długo w niej nie przebywał, ciągle podróżował wraz z całym dworem. Władca wędrował po kraju z całą świtą, a byli tam możnowładcy, duchowni , biskupi, dworzanie - razem ok. 100 – 200 osób, jesienią i wiosną nie podróżowano z powodu złego stanu dróg. Król musiał jeździć po kraju z różnych przyczyn, m.in. aby wyżywić dwór i sprawować władzę sadowniczą. Przyjeżdżał do grodu, gdzie w wieży trzymano więźniów, czekających na sąd króla. W Chęcinach na zamku była taka wieża, wybudowana przez Wacława II. Jeżeli dwór królewski jechał z Krakowa do Chęcin to podróż trwała 2 dni, podróżowano konno, na wozach i w karetach. Po załatwieniu wszystkich spraw, władca wyruszał wraz z dworem do innych grodów, gdzie znowu przygotowywano wyżywienie dla całej świty ok.200 osób. W tym okresie podstawową jednostką terytorialną była kasztelania, której siedzibą były grody, zamki warowne i nieduże twierdze. Na czele kasztelanii stał dostojnik nazywany kasztelanem. W 1331 roku król Władysław Łokietek zorganizował w Chęcinach zjazd możnowładców i rycerstwa z terenów polskich, uważany przez niektórych historyków za początek parlamentaryzmu szlacheckiego. Kasztelani, biskupi, wojewodowie tworzyli tzw Radę Starszych. W późniejszym okresie kasztelanie zamieniły się w starostwa na wzór Czech, za panowania Wacława II. Za czasów Ludwika Węgierskiego w latach 1382-4 rozwijała się forma parlamentarna tzw „Konfederacja”, odbywały się wówczas zjazdy dzielnicowe i podejmowały uchwały, które zatwierdzał król. Każda uchwała nosiła nazwę „konstytucji”, były to konstytucje wieczyste i czasowe. W kancelarii królewskiej urzędnicy tzw „notariusze” redagowali i zapisywali te uchwały. Pierwszy zbiór prawa w Polsce został wydany drukiem w 1506 roku i nazywany jest Kodeksem Łaskiego. W 1760 r. ukazał się spis praw opracowany przez ks. Stanisława Konarskiego, wydany przez pijarów. Na koniec wykładu pan profesor podkreślił, że dzięki Wacławowi II, który wybudował zamek w Chęcinach, zorganizowano tu zjazd, który uważa się za początek polskiego parlamentaryzmu.
Notatkę sporządziła Żmijewska Anna. Zdjęcia Helena Król
Słuchacze otrzymali także „mapę po świecie emeryta”, czyli Paszporty Seniora, które są częścią kampanii pn. „Senior Znaczy Szacunek” Krajowego Instytutu Gospodarki Senioralnej oraz upominki przekazane od samorządu województwa świętokrzyskiego i Gminy Chęciny.
