Impresjonizm (fr. impressionisme) oznacza ,, wrażenie, odbicie". Początek impresjonizmu to lata 60 XIX wieku, kiedy to grupa zbuntowanych studentów akademii sztuk pięknych sprzeciwiła się tradycyjnemu, realistycznemu malarstwu jakie panowało od XVI wieku. Nazwa „impresjonizm" pochodzi od obrazu Claude Moneta „Impresja - wschód słońca". Był to najsłynniejszy obraz XIX wieku, który utorował drogę temu kierunkowi malarstwa. Celem impresjonistów było uwolnienie się od dziedzictwa epoki romantyzmu, tematów biblijnych, mitologicznych. Uważali, że obraz ma być oknem na świat, starali się uchwycić nieustannie zmieniającą się rzeczywistość i utrwalić na płótnie subiektywne, ulotne wrażenia, jakie w nich wywoływała dana chwila. Wychodzili w plener i malowali pejzaże oraz radosne sceny rodzajowe.
Realizacja programu
Busko - Zdrój jest starym miastem. Powstało w wieku XII. Prawa miejskie nadał im Leszek Czarny w XIII wieku. Aby upamiętnić to wydarzenie postawiono pomnik przy Alei Lipowej. W 1411 roku król Władysław Jagiełło nadał przywilej cotygodniowych targów i dwóch jarmarków rocznie. Dzięki temu Busko mogło się lepiej rozwijać. Słynęło z handlu i produkcji sukna. Wiek XVI i XVII to niestety okres upadku. Wiele się zmienia od chwili odkrycia źródeł solankowo - siarczkowych, a stało się to w roku 1808. Powoli acz systematycznie zaczynają przyjeżdżać „Goście kąpielowi”. Rozwój Buska zawdzięczamy Feliksowi Rzewuskiemu. Powstaje pierwszy zakład przyrodoleczniczy, wybudowany przez znanego włoskiego architekta Henryka Marconiego. Już w roku 1828 w Busku przebywa ponad 200 kuracjuszy.
Wiślica stara jest jak sama Polska, tutaj przecinały się ważne szlaki handlowe. Wiślica stała się liczącym ośrodkiem gospodarczym, politycznym, a nawet kościelnym. Najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z II poł. IX wieku. Prawa miejskie otrzymała w drugiej poł. XIII w. Za panowania Kazimierza Wielkiego w XIV wieku wzniesiono mury obronne o trzech bramach: Krakowskiej, Buskiej i Zamkowej, rozbudowano zamek, wystawiono nowy kościół kolegiacki. Miasto otrzymało też szereg korzystnych przywilejów gospodarczych, np. prawo do sprzedaży soli.
Pińczów jest niewielkim miastem powiatowym leżącym nad brzegiem Nidy. Wszędzie w dolinie Nidy jest pięknie. Tak zachwycał się niegdyś „urodą” Ponidzia Adolf Dygasiński. Pisarz tutaj urodzony w XIX wieku, pisał:
„Pięknym jest kraj cały, który przepasała wstęgą swoją Nida, rwąca się do Wisły jak córka w objęcia matki... Nigdzie tak pięknie nie śpiewają słowiki ani skowronki, nigdzie bzy nie mają woni tak miłej, nigdzie róża rankiem nie przyozdabia świata cudowniej”.
